Dag 13

Twee minuten voor de wekker gaat ben ik wakker. Na de prachtige ervaring van het contact met de dolfijn gisteren, kwam het gemis dubbel zo hard binnen toen ik ging liggen en ik heb mezelf in slaap gehuild gisteravond. De mooie dingen in het leven zijn tegenwoordig altijd dubbel, want die zou ik zo graag met hem delen. Door het besef dat dat nooit meer kan, voelt het alsof ik hem iedere keer weer opnieuw verlies 😢. Slechte nacht dus.

Maar vandaag weer een nieuwe dag, we gaan naar Grand Turk. Snorkelen en stingrays zien. Voor half 8 zitten we al aan het ontbijt en het is zowaar nog redelijk rustig. Halverwege ons ontbijt begint de kapitein ineens te tetteren. Doordat er griep aan boord is, willen de plaatselijke autoriteiten ons daar niet hebben. Niks aan land dus vandaag 😒. Lekker dan. Nou ja, niks aan te doen, dan maar een dag extra niksen 😇.

We kaarten, hangen in het water, lezen, liggen op een ligbed, eten en drinken. Rond 2 uur zijn we het wel zat. Ik ga een was doen, dan is alles weer schoon voor de 2e helft van de vakantie. Will en Fleur gaan naar beneden, eens kijken wat er allemaal te doen is. Ik praat gezellig met verschillende mensen in de wasruimte. Gedeelde smart... 😜

Om half 4 ga ik ook naar beneden, waar ze samen in O'Malley's met een biertje aan de bar zitten. Ik haal een ijsje bij de buren en ga erbij zitten.

Will en ik hebben een uitnodiging voor een borrel met alle platinum en elite gasten, met de kapitein en officieren, om kwart over 5. Het is "dress to impress" vanavond, dus we moeten ons wel even omkleden voor die tijd. Ik heb geen zin in mijn lange jurk, dus ben blij dat ik op het laatste moment ook een cocktail jurk in mijn koffer heb gegooid 😇. Will heeft gewoon zijn smoking aan, met een rood-wit-blauw strikje deze keer. Dat valt op, er wordt diverse keren gevraagd waar we vandaan komen. Een van de officieren is Nederlands en volgens ons werkte hij op de Sky Princess toen wij onze allereerste cruise maakten. Hij had toen voor oliebollen gezorgd. Hij hoort aan ons "hallo" gelijk dat we Nederlanders zijn, maar is in gesprek met iemand. "Ik zoek jullie zo op!" zegt hij. Dat doet hij en we vragen of hij inderdaad dezelfde is van toen. Dat klopt, hij weet nog dat hij dat toen georganiseerd heeft. Het officiële stukje begint, dus we moeten stoppen, maar als hij hoort dat we nog een week blijven zegt hij dat hij ons nog wel spreekt dan. De hele borrel duurt al met al net een half uur, dus voor 6 uur is het alweer klaar.

We gaan bij hetzelfde restaurant eten als vorige keer tijdens de gala avond en het is weer lekker. Ik zit wel helemaal in te storten en twijfel of ik zo gelijk naar bed zal gaan. We laten na het eten eerst weer foto's maken, want tenslotte hebben we nu wat anders aan 😇 en op de piazza begint dan net een danswedstrijd tussen 6 koppels. Elk koppel bestaat uit een medewerker en een gast. Natuurlijk blijven we kijken. Ze maken er een hele show van en zowel dansers als publiek hebben de grootste lol. Het gaat nergens over natuurlijk, maar dat is het leukste eraan. Ik ben ook gelijk wel weer wakker 😊. 

Als het afgelopen is zijn we precies op tijd voor de show in het theater, een soort musical. Die is ook weer leuk en ik ben blij dat ik toch meegegaan ben. Na deze show ga ik wel naar boven. Will en Fleur gaan lekker nog even door en ze hebben gelijk. Morgen geen wekker!