Dag 7
27 oktober 2025 - St. Willibrordus, Curaçao
Na een prima nacht sta ik om half 7 op en ga even lekker lezen op ons terras. Will komt een uurtje later ook naar buiten en we gaan naar beneden, waar Rien ook net de woonkamer in komt. Hij gaat broodjes halen, wij dekken de tafel en na een snelle duik ontbijten we weer lekker. Met puddingbroodjes voor Will en mij vandaag 😇.
Na nog een duik om af te koelen, stappen we in de auto en rijden eerst naar Playa Porto Mari. Daar lopen wilde varkens rond, zowel voor als op het strand. Het is dus zaak om je tas van de grond te houden, anders snoepen ze je tas leeg 😁. Het is een mooi zandstrandje, waar je zo de prachtig blauwe zee in kunt lopen, dus populair genoeg.
Hiervandaan rijden we naar de plek waar de flamingos leven. We hebben er deze week in het voorbij rijden wel een paar keer 2 of 3 gezien, maar nu gaan we er ook stoppen. Laten ze nou precies vandaag met een groep vrij vooraan in het gebied staan! Dat is mooi mazzel hebben. Ook de oudste kerk van Curaçao is mooi te zien hiervandaan, dus die mag ook op de foto 😇.
We zouden eigenlijk boodschappen doen en dan thuis een broodje eten, maar wanneer we langs Landhuis Daniël komen, besluiten we daar te stoppen en lekker te lunchen. Het is ook hoog tijd voor een koel drinkie, want het lijkt wel alsof het elke dag een beetje warmer wordt! We lunchen heerlijk en kijken daarna nog even naar de schilderijen van Jakke. Daar zitten wel wat mooie tussen, maar we nemen niets mee.
Ondertussen heeft Will gekeken of er een landhuis in de buurt is dat we zouden kunnen bezoeken en dat blijkt Landhuis San Juan te zijn. We rijden die kant op en het laatste stuk is over een onverharde weg. Dat is een understatement. Stapvoets rijden is daar al een hele klus 😂. Uiteindelijk hebben we onze bestemming bereikt. Er staat welgeteld 1 auto met daarnaast twee oude mannetjes, waarvan er een naar ons toekomt. Rien vraagt wat hier te zien is, of we het landhuis in kunnen. Nee, dat kan niet, ze hebben niet de sleutel. We kunnen wel naar het strand. Dat kost 10 dollar per auto. Aangezien we geen zwemkleding bij ons hebben doen we dat niet, maar rijden we weer terug, na wat geintjes over en weer met de oude man.
Onderweg naar de supermarkt gaan we even (! dat is best nog een tijdrovend iets, want iedereen moet eerst betalen bij 1 loketje) tanken en daarna doen we boodschappen.
Dan hebben we het wel gezien voor vandaag, met die hitte willen we nu nog maar één ding: het zwembad in!
Daarna kijken de mannen formule 1 en drogen Astrid en ik op een ligbed op. Tot As ineens een plons hoort. We lopen naar het terras beneden, maar zien niets. We besluiten daar lekker even te blijven zitten en hebben een fijn gesprek. Dat is het voordeel van elkaar langer achter elkaar zien, alle tijd om te praten wanneer het zo uitkomt.
Ineens zie ik iets drijven in de zee. Het lijkt een vis, behoorlijk groot, maar het is niet echt goed te zien. Als ik naar boven ren om de mannen te roepen, ziet As dat het een leguaan is! 😱 Dat arme beest. Dat moet ook die plons geweest zijn natuurlijk. Will neemt het schepnet mee, maar wanneer we weer beneden zijn is het beestje alweer verder afgedreven. Op een gegeven moment draait hij op zijn zij, met een pootje in de lucht, net alsof hij zwaait. Dan ligt hij op zijn rug en denken we dat hij verdronken is. De mannen lopen al naar boven, maar wij blijven nog even kijken. En ineens draait hij weer om en zwemt verder. Alsof hij even uit moest rusten en weet dat hij niet hier aan land kan komen met die golven die op de rotsen slaan, maar een stuk verder wel. Ik hoop dat hij het redt.
We gaan naar boven en stappen nog even het zwembad in voor we gaan eten. Rien en Will eten broodjes hamburger, As en ik brood met smeersels. Na het eten doen we allemaal wat voor onszelf. Lezen, filmpjes kijken, een spelletje, gewoon even relaxen. Ik pak de koffers ook vast grotendeels in, zodat ik dat morgenochtend niet meer hoef te doen.
De eerste week, in Sint Willibrordus, zit erop en was heerlijk. Morgen gaan we aan de tweede week, in Jan Thiel, beginnen. Ik heb er zin in!

Het lijkt alleen wel of het in een paar jaar tijd echt veel drukker is geworden. Veel plezier nog bij Jan Tiel daar heb ik leuke herinneringen aan.